قوانین
فوتبال تغییری نکرده و قرار نیست اتفاق خاصی هم در آینده بیافتد تا مثلا تصور کنیم
فوتبال با شکلی متفاوت از امروز در دنیا بازی و اداره خواهد شد.
زبان فوتبال در دنیا
مشترک است و این را می گوئیم تا خیلی ها در کشورمان بدانند در دنیا قرار نیست
فوتبال را باشکلی عجیب بازی کنند که ما نمی توانیم آنرا اجرا کنیم. رقابتهای کوپا
امریکا و یورو۲۰۱۶ به پایان رسید و در حالیکه در هر دو قاره قرار است مسابقات
مقدماتی جام جهانی از شهریورماه همزمان با سایر قاره های پیگیری و یا آغاز شود (اروپایی
ها آخرین قاره ای هستند که تیمهای خود را در دور مقدماتی می بینند و سایر قاره های
از قبل راه خود را آغاز نموده اند) تیمهای کوچک و بزرگ تغییراتی را در راس کادرفنی
خود ایجاد کردند که نشان می دهد وقتی در یک تورنمنت موفق نیستند و نتایج مورد
انتظار حاصل نشده باید در کادرفنی تغییر ایجاد کنند تا تیم سروشکل بهتری بگیرد و یا
بهتر است بگوئیم باید این تغییرات ایجاد شود تا خون تازه و شرایطی متفاوت از قبل
در تیم ایجاد شود
.

باهم
نگاهی به این تغییرات و جابه جایی ها می اندازیم تا متوجه شوید دیگر فقط کشورهای
جهان سومی نیستند که سرمربی را هدف اول برای پاسخگویی به افکار عمومی معرفی می کنند

.


آرژانتین،
برزیل و اروگوئه با سرمربیان جدید

تیمهای
اروگوئه، آرژانتین و برزیل به عنوان مدعیان سنتی در آمریکای لاتین هم در جام جهانی
و هم در دو دوره کوپاآمریکا نتوانستند عملکرد درخشانی ارائه کنند(البته آرژانتینی
ها سه فینال را تجربه کردند ولی باخت در هر سه فینال یعنی شکست برای علاقه مندان
فوتبال در این کشور) و همین موضوع دلیل است بر تغییراتی در راس کادرفنی که در برزیل
این موضوع فاجعه آمیز است چون آنها بعد از جام جهانی تحقیرآمیز در کشور خود دوباره
به سراغ دونگا رفتند که پیش از این هم یکبار آنها را در جهانی ۲۰۱۰ ناامید کرده
بود و در واقع اشتباه قبلی را تکرار کردند که وقتی جای اسکولاری روی کار آمد دوبار
در کوپاآمریکا نتوانست موفقیتی بدست آورد و از همه بدتر اینکه شاهد فینالیست شدن
آرژانتینی ها در هر دو دوره بودند و همین باعث شد که حالا بلافاصله بعد از کوا ۲۰۱۶
دونگا را برکنار کرده و به سراغ مربی شاغل در لیگ داخلی بروند که معلوم نیست
بتواند پرافتخارترین تیم جهان از حیث عنوان قهرمانی را اداره کند.
آرژانتین هم از تاتامارتینو گذشته و درپی سرمربی جدید است و اروگوئه دیگر با تابارز
ادامه نخواهد داد تا معلوم شود سونامی بزرگی در بین سرمربیان تیمهای مطرح ملی در
امریکای لاتین ایجاد شده است.


ایتالیا،
اوکراین، انگلیس و حالا بلژیک

فراسنه میزبان
یورو ۲۰۱۶ از عملکرد دشان و همکارانش در این جام راضی است و قرار شده با همین کادرفنی
در مقدماتی جام جهانی شرکت کند و قهرمانی جهان برای آلمانی ها متضمن بقای یواخیم
لو در تیم کشورش شد تا این تیمها بدون تغییر بعد از یورو کار خود را برای ۲۰۱۸ روسیه
شروع کنند. ایتالیایی ها قبل از یورو تصمیم گرفتند ونتورا مربی کارکشته تورینو را
به جای کونته معرفی کنند که از اوضاع همکاری در این تیم راضی نبود و ترجیح داد با
قراردادی سه ساله به چلسی برود ولی سایر تیمها بعد از نتایج ضعیف در یورو دست به
تغییرات زده اند. اوکراینی ها شوچنکو را به عنوان سرمربی معرفی کردند تا ستاره
سالهای قبل این کشور با ایده های جدید تیم خود را به روسیه ببرد. بلژیک بعد از
صحبتهای کورتوا و انتقاداتی که از عملکرد ویلموتس در کنفرانس خبری اش داشت، معلوم
بود که نمی تواند به این مربی بیش از این مهلت بدهد چون خیلی ها معتقدند ظرفیت
فوتبال بلژیک با نسل فعلی خیلی بیش از اینها است که تنها به حضور در یک هشتم نهایی
دلخوش باشد.
انگلیسی ها مطابق معمول ناکامی دیگری را تجربه کردند وحالا بازهم دنبال گزینه جدید
هستند و گفته می شود سام الردایس باتجربه که سالها در لیگ برتر مربیگری کرده جای
هاجسون را می گیرد چون آمریکایی ها اجازه نمی دهند کلینزمن به انگلیس برود. اوضاع
در روسیه که از همه جا فاجعه انگیز تر است چون مردم این کشور نه تنها خواستار
برکناری کادر فنی خود هستند بلکه معتقدند تیم حاضر در یوروباید منحل شده و تیمی جدید
با نفرات جوان و جدیدتر شکل بگیرد تا میزبان دوره بعدی جام جهانی امیدوار به درخشش
در دورنهایی این رقابتها درسال ۲۰۱۸ باشد. اینها نمونه هایی از تغییرات بزرگ در دنیای
سرمربیان است که ظاهرا باید عادت کنند مثل فوتبال جهان سومی آسیا و یا افریقا بعد
از هر ناکامی در تورنمنتی مثل یورو یا جام جهانی و کوپاآمریکا جای خود را به همکاری
دیگر داده و به دنبال تیمی جدید برای مربیگری باشند

.

* شهاب قاسمی