به گزارش خبرگزاری ورزش ایران(ایپنا)، المپیک ریو با تمام تلخی ها و شیرینی هایش تمام شد؛ در کنار تمام مدالهایی که کاروان ایران گرفت و همه ناکامی هایی که در کارنامه ورزش ثبت شد، یک افتخار بزرگ به دست آمد که نباید از کنارش به سادگی عبور کرد. 
تیم داوری فوتبال اعزامی ایران به المپیک متشکل از علیرضا فغانی، محمد منصوری و رضا سخندان در این مسابقات با قضاوت های خوب خود دنیا را متحیر کردند، تا جایی که داوری بازی فینال المپیک میان برزیل و آلمان نیز به آن ها سپرده شد. فغانی و همکارانش به خوبی از پس این مسابقه برآمدند و حالا مورد تحسین فوتبال آسیا و جهان هستند. علیرضا فغانی درباره قضاوتش در فینال المپیک و برخی مسائل پیش آمده در این باره صحبت هایی را انجام داد که ماحصل آن را در ادامه می خوانید:

فکر نمی کردم فینال را سوت بزنم
هدف بزرگ ما این است که به جام جهانی برسیم و به همین خاطر در هر تورنمنتی که شرکت می کنیم، با بهترین شرایط حاضر می شویم. در هفته اول حضور در برزیل تمرینات بسیار خوبی انجام دادیم و در دو بازی اولی که قضاوت کردیم، رضایت کامل را جلب کردیم. با این حال با توجه به اینکه سال گذشته در آخرین تورنمنتی که زیر نظر فیفا برگزار می شد(جام باشگاه های جهان) فینال را سوت زده بودیم، بعید می دانستیم داوری فینال المپیک را به ما بدهند اما به هر حال این اتفاق رخ داد و برای اولین بار یک تیم داوری از آسیا فینال را سوت زد. بعد از مسابقات نیز شیخ سلمان، رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا پیغامی داد که باعث دلگرمی مان شد.

نیمار از دستوراتم تمکین می کرد
در فینال المپیک بعد از جام باشگاه های جهان و بازی برزیل و دانمارک برای سومین بار نیمار را دیدم و برای تیم هایش سوت زدم. من یاد گرفتم که اسم تیم و بازیکن برایم مهم نباشد. وقتی داخل زمین می روم، برایم فرقی نمی کند که نیمار در زمین است و یا بازیکن دیگری. با این حال نیمار بازیکن حرفه ای است و اگرچه در صحنه هایی به قضاوت ما اعتراض داشت اما از دستورات داوری تمکین می کرد و مشکلی نبود.

مسئولان فدراسیون لطف کردند

من همیشه تاریخ و ساعت رفت و برگشت خود را به کسی جز خانواده ام نمی گویم که زحمت نیفتند و به فرودگاه نیایند. به هر حال برخی مسئولان لطف کردند و به استقبال مان آمدند که از آنها تشکر می کنم.

مراسم بدرقه خوبی برایمان گرفتند
درباره بدرقه تیم داوری حرف و حدیث هایی ایجاد شده بود که جا دارد توضیحاتی بدهم. قبل از اعزام به المپیک مهدی تاج رییس فدراسیون فوتبال ترتیب جلسه ای را داد و از ما دعوت به عمل آمد. کیومرث هاشمی، رییس کمیته ملی المپیک هم آنجا بود. قبل از اعزام به ما یک دستگاه هدست رادیویی هدیه کردند و کلیه لوازمی که می خواستیم تهیه شد. از اسپانسر داوران نیز ممنون هستم که کمک های خوبی انجام دادند. حتی پول تو جیبی هم پرداخت شد و بدون مشکل راهی برزیل شدیم.

جز احترام چیزی نمی خواهیم
با اینکه برخی مسئولان لطف داشتند و گفتند به تیم داوری پاداشی برابر با مدال آوران پرداخت می کنند اما ما دنبال این مسائل نیستیم. ما می خواهیم نگاه ها به جامعه داوری عوض شود و جز احترام چیز دیگری برایمان مهم نیست.

سجادی مرا نشناخت!
من و همکارانم در پرواز برگشت به ایران با نصرالله سجادی معاون وزیر ورزش همسفر بودیم. در هنگام پیاده شدن از هواپیما با سجادی برخورد داشتیم و من عرض ادب کردم ولی برایم جالب است که ایشان اصلا مرا نشناخت و با یک سلام و علیک جزئی رد شد. البته شاید خواب آلود بود ولی یادم نمی آید که ورزشکار دیگری آنجا بوده باشد که نخواهد مرا بشناسد. ما می خواهیم نگاه به جامعه داوری عوض شود چرا که افتخار آفرینی داوران هم کمتر از مدالی که ورزشکاران کسب می کنند، نیست.

تضمینی نیست به جام جهانی برویم
هدف گذاری ما این است که به جام جهانی برویم. قطعا قضاوت در جام جهانی سخت تر است. با این حال تضمینی نیست که در این  مسابقات حضور داشته باشیم. باید تلاش کنیم تا جایگاه کنونی مان را از دست ندهیم و انشاءالله برای این مسابقات نیز انتخاب شویم.

در داخل و خارج برابر قضاوت می کنم
نمی دانم چرا این نگاه به وجود آمده که قضاوت علیرضا فغانی در داخل و خارج از کشور متفاوت است. واقعیت این است که برای من تفاوتی ندارد در کجا داوری می کنم. اگر در فینال المپیک ۱۵ کیلومتر دویدم، در ایران نیز همینقدر می دوم. با این وجود تلاش می کنم چنین نگاهی که در ذهن خیلی ها نقش بسته را از بین ببرم.

باشگاهها به کامرانی فر کمک کنند
به مسعود عنایت و همکارانش در دپارتمان داوری خسته نباشید می گویم. برای کامرانی فر نیز در پست جدیدش آرزوی توفیق دارم. او تجارب بین المللی خوبی در اختیار دارد و با الگوبرداری از فیفا و ای اف سی و با حمایت و کمک بیشتر از سوی باشگاه ها قطعا می تواند به اهدافش دست پیدا کند.

تشکر از مسئولان شهرداری
جا دارد از مسئولان شهرداری تهران و در راس آن دکتر قالیباف تشکر کنم. آقای عبداللهی معاون اجتماعی شهرداری نیز کمک های زیادی به ما کردند. صفوی شهردار منطقه ۲۰ و نامداری معاون اجتماعی شهرداری منطقه ۲۰ نیز همیشه شرایط را برای ما مهیا می کنند تا بدون مشکل به تمرینات برسیم. به هر حال ما کارمند شهرداری هستیم و با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنیم که این عزیزان همیشه همراهمان بودند. رضایی، رییس سازمان ورزش شهرداری نیز در قراردادن زمین تمرین بسیار کمکمان کرده که از او نیز ممنونم. از خانواده مان هم تشکر می کنیم که دوریهای بلند مدت ما را تحمل می کنند. اصحاب رسانه نیز در این مدت سنگ تمام گذاشتند و باعث دلگرمی مان بودند.
منبع: ورزش ۳