به گزارش خبرگزاری ورزش ایران ایپنا؛ زمانی که پاتریک ویرا در سال ۲۰۰۴ جام طلایی لیگ برتر را بر فراز هایبوری بالای سر برد، آرسنال تیمی شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسید که با هدایت آرسن ونگر قرار بود سالیان سال بر فوتبال انگلیس و اروپا حکمرانی کند. اما واقعیت به گونه‌ای دیگر رقم خورد و هواداران این تیم بیش از دو دهه برای تکرار آن افتخار صبر کردند. سرانجام پس از ۲۲ سال انتظار، آرسنال با میکل آرتتا دوباره به عنوان قهرمانی رسید تا نسلی جدید از هواداران، او را به عنوان ناجی توپچی‌ها ستایش کنند؛ نسلی که بازی‌های تیم شکست‌ناپذیر ونگر را تنها در ویدئوهای قدیمی دیده است.

در این بازه ۲۲ ساله، فوتبال جهان دستخوش تحولات عظیمی شد. منچسترسیتی که در سال ۲۰۰۴ تیمی میانه جدولی بود، اکنون با پپ گواردیولا به قدرت بلامنازع لیگ جزیره و اروپا تبدیل شده و ۲۰ جام معتبر کسب کرده است. چلسی نیز با ورود سرمایه رومن آبراموویچ و ظهور مربیانی چون ژوزه مورینیو، به قطب جدیدی در فوتبال تبدیل شد.

در همین دوران، منچستریونایتدِ فرگوسن با ظهور کریستیانو رونالدو و رقابت تاریخی او با لیونل مسی، دنیای فوتبال را تحت تأثیر قرار داد. بارسلونا با تیکی‌تاکای گواردیولا سبک جدیدی را به فوتبال دیکته کرد و رئال مادرید نیز با گذشتن از دوران انتظار ۱۲ ساله، بارها بر قله اروپا ایستاد. همچنین لیورپول پس از سه دهه ناکامی با یورگن کلوپ به اوج بازگشت و به قهرمانی لیگ جزیره رسید.

امروز، نماد نسل جدید که قهرمانی سال ۲۰۰۴ را به یاد ندارد، لامینه یامال اسپانیایی است که سه سال پس از آن افتخار متولد شد. برای این نسل، اسطوره‌هایی چون آنری، ویرا و برگ‌کمپ، تنها تصاویری در شبکه‌های اجتماعی هستند. آرسنال پس از پایان امپراتوری ونگر و پشت سر گذاشتن سال‌های سخت، اکنون با قهرمانی آرتتا بار دیگر به جمع قدرت‌های برتر بازگشته است.