خداحافظی تلخ محرز با تیم ملی الجزایر پس از حذف در جام جهانی

به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ پایان کار تیم ملی الجزایر در جام جهانی ۲۰۲۶ فقط یک حذف ساده در مرحله یک‌شانزدهم نهایی نبود؛ این شکست، شبی بود که یکی از مهم‌ترین چهره‌های فوتبال سال‌های اخیر این کشور هم به آخر خط رسید. ریاض محرز، ستاره باتجربه و تکنیکی فوتبال الجزایر، پس از شکست ۲ بر صفر برابر سوئیس اعلام کرد که دیگر پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن نخواهد کرد تا پرونده یکی از طولانی‌ترین و مهم‌ترین دوره‌های ملی فوتبال الجزایر بسته شود.

الجزایر در دیداری که می‌توانست به یک نقطه عطف تاریخی برای این تیم تبدیل شود، نتوانست برابر سوئیس چهره‌ای رقابتی و امیدوارکننده از خود ارائه دهد. شاگردان الجزایر از همان دقایق ابتدایی ضربه خوردند و گل زودهنگامی که بریل امبولو از فاصله نزدیک به ثمر رساند، جریان بازی را به شکلی تغییر داد که بازگشت از آن برای نماینده آفریقا بسیار دشوار شد. تیم الجزایر بعد از دریافت گل اول هرگز آن انسجام، جسارت و کیفیت لازم برای تغییر نتیجه را نشان نداد و در نهایت با پذیرش شکست ۲ بر صفر، از گردونه رقابت‌ها کنار رفت.

در چنین فضایی، مهم‌ترین تصویر بازی نه فقط حذف الجزایر، بلکه وداع تلخ ریاض محرز با پیراهن سبز تیم ملی بود. ستاره ۳۵ ساله‌ای که سال‌ها یکی از نمادهای فوتبال الجزایر محسوب می‌شد، در دقیقه‌ای از نیمه دوم و حدود ۲۰ دقیقه مانده به پایان مسابقه از زمین خارج شد؛ تعویضی که حالا مشخص شده معنایی فراتر از یک تصمیم فنی داشته است. محرز هنگام ترک زمین به شکل محسوسی تحت تاثیر فضای ورزشگاه و شرایط مسابقه قرار داشت. او برای هواداران دست زد و پس از پایان بازی نیز بار دیگر به سمت سکوها رفت؛ رفتاری که حالا در سایه اعلام خداحافظی‌اش، معنایی روشن‌تر پیدا کرده است.

محرز بعد از پایان بازی در گفت‌وگویی احساسی تایید کرد که این مسابقه، آخرین حضورش در ترکیب تیم ملی الجزایر بوده است. او که از نظر روحی به شدت متاثر و ناراحت به نظر می‌رسید، با لحنی غمگین از پایان مسیرش در تیم ملی حرف زد؛ مسیری که ۱۲ سال ادامه داشت و بخش مهمی از تاریخ معاصر فوتبال الجزایر را شکل داد. این خداحافظی در شرایطی رقم خورد که بسیاری تصور می‌کردند محرز شاید بعد از جام جهانی هم بتواند برای مدتی کوتاه‌تر در کنار تیم ملی بماند، اما حذف مقابل سوئیس ظاهرا پایان قطعی این مسیر را رقم زد.

برای درک وزن این خداحافظی کافی است به کارنامه محرز در تیم ملی الجزایر نگاه شود. او در طول دوران حضورش ۱۱۹ بازی ملی انجام داد و ۴۰ گل به ثمر رساند؛ آماری که جایگاهش را در میان موثرترین بازیکنان تاریخ فوتبال الجزایر تثبیت می‌کند. نقش او فقط به گلزنی محدود نبود. محرز در سال‌های اوج خود، بازیکنی تعیین‌کننده در ساختار هجومی الجزایر بود؛ فوتبالیستی که هم می‌توانست از جناحین جریان بازی را عوض کند، هم با خلاقیت فردی گره مسابقه را باز کند و هم در لحظات بزرگ، کیفیت متفاوتش را به نمایش بگذارد.

یکی از مهم‌ترین نقاط اوج دوران ملی محرز، سهم موثر او در قهرمانی الجزایر در جام ملت‌های آفریقای ۲۰۱۹ بود؛ موفقیتی که همچنان یکی از درخشان‌ترین دستاوردهای فوتبال این کشور در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. آن قهرمانی، جایگاه محرز را از یک ستاره محبوب به یکی از چهره‌های ماندگار فوتبال الجزایر ارتقا داد. او در آن دوره نه‌فقط از نظر فنی، بلکه از منظر رهبری و تجربه نیز یکی از ستون‌های اصلی تیمش بود و حالا با پایان دوران ملی او، الجزایر باید به فکر پر کردن خلأ یکی از مهم‌ترین مهره‌های نسل اخیر خود باشد.

این وداع در حالی رقم خورد که محرز در همین جام جهانی هم نشانه‌هایی از کیفیت همیشگی‌اش را بروز داده بود. او در دیدار مرحله گروهی برابر اتریش که با تساوی ۳ بر ۳ به پایان رسید و صعود الجزایر به مرحله یک‌شانزدهم نهایی را قطعی کرد، دو گل به ثمر رساند و نقش مهمی در عبور تیمش از مرحله گروهی داشت. آن مسابقه، آخرین نمایش بزرگ او با پیراهن الجزایر بود؛ نمایشی که امیدها را برای ادامه مسیر این تیم زنده کرد اما در نخستین گام حذفی، همه چیز فرو ریخت و ماجراجویی الجزایر خیلی زود به پایان رسید.

شکست برابر سوئیس از آن دسته باخت‌هایی بود که فقط نتیجه یک مسابقه را رقم نمی‌زند، بلکه می‌تواند آغاز یک تغییر بزرگ در بدنه تیم باشد. الجزایر حالا علاوه بر حسرت حذف از جام جهانی، باید با واقعیت تلخ پایان دوران محرز هم کنار بیاید. بازیکنی که در سال‌های طولانی حضورش، هم ستاره زمین بود، هم چهره محبوب هواداران و هم نماد نسلی که الجزایر را دوباره در سطح بین‌المللی مطرح کرد.

حالا محرز با پنج قهرمانی در لیگ برتر انگلیس، کارنامه‌ای درخشان در فوتبال باشگاهی و ۱۲ سال حضور در تیم ملی، از صحنه ملی کنار می‌رود. شاید این پایان، آن شکوه و جشن بزرگی را که شایسته‌اش بود نداشت، اما از ارزش مسیر او چیزی کم نمی‌کند. برای هواداران الجزایر، شب شکست برابر سوئیس فقط شب حذف از جام جهانی نبود؛ شبی بود که یکی از مهم‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال این کشور، بی‌سروصدا اما سنگین و تلخ، با تیم ملی وداع کرد.