به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛محسن محمدسیفی پرافتخارترین سانداکار تاریخ ایران که دو دهه در سطح نخست ووشوی جهان درخشید، از روزهای تلخ خداحافظی اجباری و حسرتی که برای آخرین طلای دوران حرفه‌ای خود داشت، سخن گفت.

قهرمان نامدار ووشوی ایران که سال‌ها با مدال‌های طلای جهانی و آسیایی نام خود را در تاریخ ورزش کشور ثبت کرده است، عنوان کرد آسیب‌دیدگی شدید در آستانه مسیر انتخابی بازی‌های آسیایی ناگویا، برنامه‌هایش برای یک پایان باشکوه را تغییر داد.

وی با مرور مسیر حرفه‌ای خود اظهار داشت از سال ۱۳۸۶ به صورت مستمر عضو تیم ملی بوده و طی ۲۰ سال حضور در ترکیب ایران، تقریباً در تمامی رقابت‌های مهم بین‌المللی به میدان رفته است. سیفی تأکید کرد به جز چند مدال نقره، در بیشتر رویدادهای بزرگ روی سکوی نخست ایستاده و از عملکرد خود رضایت کامل دارد.

ملی‌پوش پرافتخار ووشو با اشاره به ارزشمندترین مدال دوران ورزشی‌اش، طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ را مهم‌ترین افتخار خود دانست و افزود تنها حسرت بزرگ جامعه ووشوی جهان، نرسیدن این رشته به بازی‌های المپیک بوده است.

سیفی درباره خداحافظی ناخواسته خود نیز گفت در بهترین شرایط جسمی و روحی قرار داشته و تنها هدفش کسب مدال طلای ناگویا و پایان دادن به دوران قهرمانی با یک افتخار بزرگ دیگر بوده است. او اعتقاد دارد هیچ اتفاقی بدون حکمت رخ نمی‌دهد و مسیر تازه‌ای در زندگی حرفه‌ای‌اش آغاز خواهد شد.

دارنده مدال‌های متعدد جهانی همچنین اعلام کرد که حتی پس از پایان دوران قهرمانی نیز از ووشو جدا نخواهد شد و تجربیات ارزشمند خود را در اختیار نسل جوان قرار می‌دهد. وی ووشو را خانه همیشگی خود توصیف کرد و از نقش مربیان و مدیرانی که در موفقیت‌هایش سهیم بوده‌اند قدردانی کرد.