به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ شکست اخیر بارسلونا مقابل اتلتیکو مادرید یک بار دیگر ناکامی طولانی‌مدت این باشگاه در لیگ قهرمانان اروپا را یادآور شد؛ ناکامی‌ای که حالا به بیش از یک دهه رسیده و همچنان پایانی برای آن دیده نمی‌شود. بارسا آخرین‌بار در سال ۲۰۱۵ با پیروزی برابر یوونتوس جام قهرمانی معتبرترین رقابت باشگاهی قاره سبز را بالای سر برد، اما از آن زمان به بعد مسیر این تیم در اروپا روندی رو به سقوط داشته است.

با وجود قدرت‌نمایی مداوم بارسلونا در لیگ داخلی و جام‌های اسپانیا، عملکرد این تیم در اروپا طی ۱۱ سال اخیر با لغزش‌های بزرگ و شکست‌های تلخ همراه بوده است. در حالی‌ که این تیم گاهی نمایش‌های درخشان و نتایج عجیب رقم زد، اما برخی مسابقات به‌جای آنکه ادامه‌ای بر تاریخ پرافتخار آبی‌اناری‌ها باشند، به نقطه آغاز سریالی از ناکامی‌ها تبدیل شدند.

مشکلات دفاعی بارسا در سال‌های اخیر یکی از عوامل اصلی این روند بوده است؛ بحرانی که بسیاری از کارشناسان آن را نه به یک سرمربی خاص، بلکه به ساختاری درون تیمی نسبت می‌دهند. خط دفاعی بارسلونا بارها در بازی‌های سرنوشت‌ساز دچار فروپاشی شده و فرصت‌های بزرگ را از دست داده است.

در سال ۲۰۱۸ بارسلونا در دیدار رفت برابر آاس‌رم ۴ بر ۱ پیروز شد اما در مسابقه برگشت سه گل دریافت کرد و حذف شد. یک سال بعد این سناریو در برابر لیورپول تکرار شد؛ برد ۳ بر ۰ در نیوکمپ و شکست ۴ بر ۰ در آنفیلد. در سال ۲۰۲۰ نیز شکست ۸ بر ۲ مقابل بایرن مونیخ یکی از تلخ‌ترین نتایج تاریخ باشگاه را رقم زد.

در فصل ۲۰۲۵ و اولین سال حضور هانسی‌فلیک، بارسلونا این‌بار در نیمه‌نهایی مقابل اینتر میلان ناکام ماند. آبی‌اناری‌ها در دو بازی رفت و برگشت هفت گل دریافت کردند؛ آماری که در این سطح از رقابت‌ها نگران‌کننده است. بازی رفت با تساوی ۳ بر ۳ پایان یافت و اینتر در دیدار برگشت با نتیجه ۴ بر ۳ پیروز شد تا بارسا بار دیگر از رسیدن به فینال بازبماند.