در حالی که قهرمانی تیم ملی فوتسال ایران در ریاض می‌توانست به‌عنوان یک دستاورد ملی مورد توجه قرار گیرد، اظهارات اخیر عادل فردوسی‌پور درباره رفتار وحید شمسایی حاشیه‌هایی تازه ایجاد کرد. ایپنا در واکنش، با دفاع قاطع از سرمربی تیم ملی، انتقادهای مطرح‌شده را «برداشت شخصی و غیرمنصفانه» دانسته و تأکید کرده که چنین قضاوت‌هایی نه تنها کمکی به همبستگی نمی‌کند، بلکه تنها منجر به تضعیف چهره‌های ارزشمند ورزش کشور می‌شود.

قهرمانی تیم ملی فوتسال ایران در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی در ریاض، بار دیگر توانمندی، شخصیت و هویت ملی ورزش ایران را به بهترین شکل به نمایش گذاشت. در این میان، حرکت نمادین وحید شمسایی – سرمربی شایسته و پرافتخار فوتسال کشور – پس از پایان مسابقه، بهانه‌ای برای برخی نقدهای تند و عجولانه شد؛ نقدهایی که نه با واقعیت صحنه سازگار است و نه با روح حاکم بر ورزش ایران.

عادل فردوسی‌پور در اظهارات اخیر خود، این حرکت را «غیرهمبستگی‌آفرین» و حتی «تفرقه‌زا» دانسته است. اما واقعیت میدانی، منطق ورزشی و سوابق شخصیت شمسایی، تصویری کاملاً متفاوت ارائه می‌کنند.

۱. حرکت شمسایی یک رفتار کاملاً شخصی و طبیعی بود، نه پیام سیاسی یا مذهبی

وحید شمسایی طی سال‌های حضورش در ورزش ایران همیشه فردی متواضع، اخلاق‌مدار و معتقد بوده است. او چه در برد و چه در باخت، رفتاری انسانی و صادقانه بروز داده است.
حرکتی که در ریاض انجام شد، در چارچوب اعتقاد شخصی و احترام به باورهای فردی بود؛ نه نمایش قدرت، نه شوآف و نه بی‌احترامی به هیچ گروهی.

اینکه یک مربی یا بازیکن پس از قهرمانی از نشانه‌های اعتقادی خود استفاده کند، در جهان ورزش امری کاملاً مرسوم است. ده‌ها نمونه از این رفتار در فوتبال اروپا، آمریکای جنوبی و آسیا وجود دارد.
هیچ‌کس هم این رفتارها را «ایجاد تفرقه» نمی‌نامد؛ چون حق طبیعی انسان‌هاست.

۲. وحدت، به معنای حذف هویت‌های شخصی نیست

وحدت اسلامی زمانی محقق می‌شود که همه گروه‌ها – با تمام تفاوت‌ها – محترم شمرده شوند.
اتفاقاً حذف یا سانسور هویت‌های فردی، رفتاری است که بیشتر به تضاد دامن می‌زند.

اگر در مسابقات کشورهای اسلامی، هر ورزشکار بر اساس باورهای خود رفتار کند، این نه نشانه اختلاف، بلکه نشانه آزادی، احترام و بلوغ فرهنگی است.

توقع اینکه یک مربی تنها به دلیل حضور در عربستان، باور و رفتار شخصی خود را پنهان کند، نه منطقی است و نه حرفه‌ای.

۳. نقد باید منصفانه، دقیق و بر پایه واقعیت باشد

اظهارات آقای فردوسی‌پور – با وجود احترام به سابقه رسانه‌ای ایشان – متأسفانه تنها برداشت شخصی است، نه تحلیل دقیق.
برداشت فردی هرگز نمی‌تواند مبنای قضاوت اجتماعی باشد.
وقتی یک حرکت ساده و صادقانه به «نمایش اعتقادی» یا «ایجاد تفرقه» تعبیر می‌شود، عملاً زمینه‌ای برای قضاوت‌های غیرواقعی و هیجانی فراهم می‌گردد.

بهتر است در چنین موقعیت‌هایی، ابتدا از صاحب حرکت سؤال شود، سپس تحلیل ارائه گردد.
فضای رسانه‌ای کشور، بیش از هر زمان به دقت، تعادل و پرهیز از حاشیه‌سازی غیرضروری نیاز دارد.

۴. شمسایی همیشه عامل همدلی بوده، نه تفرقه

مسیر حرفه‌ای و اخلاقی وحید شمسایی ـ از دوران بازیکنی تا مربیگری ـ روشن‌تر از آن است که نیاز به توضیح داشته باشد.
او در همه سال‌ها جزو متحدکننده‌ترین چهره‌های فوتسال ایران بوده و بارها با رفتارهایش فضای تیم ملی را آرام، صمیمی و حرفه‌ای کرده است.

اگر قرار باشد شخصیتی مانند او را – با این همه سابقه موفق اخلاقی – متهم به «حاشیه‌سازی» کنیم، پس باید تمام ارزش‌های ورزشی خود را زیر سؤال ببریم.

جمع‌بندی

ایپنا به عنوان رسانه رسمی ورزش ایران، معتقد است:

  • حرکت شمسایی نه تفرقه‌آمیز بود و نه نمایشی؛ بلکه کاملاً شخصی، محترمانه و طبیعی بود.

  • انتقادهای مطرح‌شده نسبت به او، با واقعیت صحنه و شخصیت وی همخوانی ندارد.

  • ورزش ایران امروز بیش از هر زمان به تقویت همدلی، احترام متقابل و پرهیز از برداشت‌های هیجانی نیاز دارد.

اختلاف‌نظر طبیعی است، اما تضعیف چهره‌های ملی بر اساس تفسیرهای شخصی نه سودی برای ورزش دارد و نه کمکی به همبستگی.

ما باید قهرمانی را ارج بگذاریم، نه اینکه جشن ملی را به حاشیه بکشانیم.

محمد قنبری

مدیرمسئول – ایپنا

  • نویسنده : محمد قنبری