به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا); کارشناسان و فعالان حوزه ورزش هشدار می‌دهند که مشکل اصلی بودجه ورزش ایران کمبود اعتبار نیست، بلکه نحوه هزینه‌کرد و نشت ساختاری آن است. در حالی که هر ساله دولت میلیاردها تومان برای ورزش کشور اختصاص می‌دهد، بخش قابل توجهی از این منابع به دلیل ساختارهای حجیم، پروژه‌های نیمه‌تمام و اعزام‌های تشریفاتی بدون بازده، صرف می‌شود.

۵۲ فدراسیون ورزشی سالانه نزدیک به هزار میلیارد تومان صرف حقوق، مزایا و عیدی کارکنان خود می‌کنند؛ در حالی که بسیاری از این فدراسیون‌ها خروجی مشخصی ندارند و ارزیابی عملکرد انجام نمی‌شود. نبود شاخص‌های سنجش عملکرد باعث شده بخش عمده‌ای از بودجه در مسیرهایی مصرف شود که کمترین تأثیری بر توسعه ورزش ندارند.

پروژه‌های عمرانی نیمه‌تمام نیز بخش دیگری از بودجه را بلعیده‌اند. سالن‌ها و پیست‌هایی که با پیشرفت ۲۰ تا ۵۰ درصد رها شده‌اند، هر ساله بودجه نگهداشت و تعدیل دریافت می‌کنند و عملاً تبدیل به «باتلاق‌های پول‌خور» شده‌اند.

اعزام‌های غیرورزشی و تشریفاتی به خارج از کشور، قراردادهای مشاوره‌ای بدون خروجی و خریدهای غیرشفاف تجهیزات نیز از دیگر مسیرهای نشت بودجه محسوب می‌شوند. سفرهای با ترکیب‌های غیرورزشی، هتل‌های چندستاره و بلیت‌های گران، بدون ارائه گزارش فنی یا مدیریتی، هزینه‌های سنگینی را تحمیل می‌کنند و تنها به امتیازدهی غیررسمی برخی افراد منجر می‌شوند.

کارشناسان تأکید می‌کنند که تا زمانی که ساختارهای بلااستفاده ارزیابی نشوند، حقوق‌ها بر اساس شاخص عملکرد پرداخت نشود و اعزام‌ها و خریدها شفاف‌سازی نگردد، افزایش بودجه صرفاً به افزایش منابع برای این «انگل‌های مالی» خواهد انجامید و نتیجه ملموسی در توسعه ورزش کشور ایجاد نخواهد کرد.