به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ پرسپولیس در سال‌های اخیر به تدریج از جایگاه تثبیت‌شده خود در فوتبال آسیا فاصله گرفته؛ روندی که حاصل مجموعه‌ای از تغییرات فنی، مدیریتی و کاهش ثبات در ساختار تیمی این باشگاه عنوان می‌شود و باعث شده مسیر رقابت‌های قاره‌ای برای سرخ‌پوشان دشوارتر از گذشته شود.

در مقاطعی که پرسپولیس یکی از مدعیان جدی قاره بود، این تیم با اتکا به ثبات کادر فنی و حفظ هسته اصلی بازیکنان توانست تا مراحل پایانی لیگ قهرمانان آسیا پیش برود، اما در ادامه این روند با تغییرات پیاپی در نیمکت و نوسان عملکرد در لیگ داخلی، قدرت رقابتی آن در سطح بین‌المللی کاهش یافت.

از منظر فنی، مهم‌ترین چالش پرسپولیس در مسیر آسیایی، افت هماهنگی تاکتیکی و عدم تداوم در اجرای مدل بازی مشخص بوده است؛ موضوعی که در رقابت‌های سطح بالا به‌ویژه در آسیا نقش تعیین‌کننده‌ای دارد و کوچک‌ترین نوسان می‌تواند به حذف یا افت عملکرد منجر شود.

تحلیل شرایط فعلی نشان می‌دهد که فاصله پرسپولیس از تیم‌های برتر آسیایی صرفاً نتیجه یک فصل نیست، بلکه حاصل یک روند تدریجی است که در آن کیفیت فنی، عمق ترکیب و ثبات مدیریتی همگی دستخوش تغییر شده‌اند.

در نهایت، بازگشت پرسپولیس به سطح اول فوتبال آسیا نیازمند بازسازی ساختاری، ثبات در تصمیم‌گیری‌های فنی و تقویت کیفیت بازیکنان در خطوط کلیدی است؛ در غیر این صورت، فاصله ایجاد شده با مدعیان قاره می‌تواند بیشتر نیز شود.