علی عمار و یوسفی در مسیر جانشینی تالاخادزه؛ داودی هنوز مدعی است
علی عمار و علیرضا یوسفی با درخشش در دسته فوق سنگین، به مدعیان اصلی آینده وزنه‌برداری جهان تبدیل شده‌اند؛ رقابتی که علی داودی و دیگر چهره‌های مطرح نیز در آن حضور دارند.
به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ دسته فوق سنگین وزنه‌برداری جهان وارد دوره‌ای تازه و پیچیده شده است. پس از پایان دوران سلطه لاشا تالاخادزه، بسیاری انتظار داشتند لالایان ارمنی و علی داودی ایرانی نقش اصلی را در رقابت‌های این وزن ایفا کنند، اما ظهور دو چهره جوان، معادلات را تغییر داده است. علی عمار از عراق و علیرضا یوسفی از ایران حالا به دو نام مهم در آینده این دسته تبدیل شده‌اند.
یوسفی با مهار وزنه ۲۶۳ کیلوگرمی در حرکت دوضرب، علاوه بر کسب مدال طلا، رکورد جهان را نیز شکست. در سوی دیگر، علی عمار با ثبت رکورد ۲۱۹ کیلوگرم در یک‌ضرب، قدرت خود را به رخ رقبای بین‌المللی کشید؛ رکوردی که بار دیگر خاطرات دوران درخشش تالاخادزه را زنده کرده است. سن پایین این دو وزنه‌بردار که به ترتیب ۲۲ و ۲۳ سال عنوان شده، نوید رقابتی طولانی و جذاب را در سال‌های آینده می‌دهد.
با این شرایط، رقابت برای رسیدن به قله دسته فوق سنگین دیگر به چند نام شناخته‌شده محدود نیست. علی داودی، علی عمار، لالایان، گورمیناسیان بحرینی و علیرضا یوسفی همچنان در جمع مدعیان قرار دارند، اما ظهور قهرمان جدید جهان، مسیر رسیدن به مدال‌های بزرگ را دشوارتر کرده است.
علی داودی؛ تجربه در کنار قدرت
علی داودی یکی از باتجربه‌ترین چهره‌های این رقابت است. نقره المپیک، نایب‌قهرمانی جهان و قهرمانی آسیا بخشی از کارنامه وزنه‌بردار ایرانی است که سابقه موفقیت در رده‌های نوجوانان و جوانان را نیز دارد.
نقطه قوت داودی در حرکت دوضرب است؛ جایی که در رقابت‌های نینگبو تا آستانه مهار وزنه ۲۶۱ کیلوگرمی پیش رفت. با این حال، برای رقابت با نسل تازه فوق سنگین‌ها باید فاصله خود را در یک‌ضرب کاهش دهد. او در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ نیز با شکست قهرمان عراقی به مدال طلای این رقابت‌ها رسید تا نشان دهد همچنان توانایی رقابت در بالاترین سطح را دارد.
لالایان؛ فاصله گرفتن از روزهای اوج
لالایان ارمنی که به دلیل قدرت بالایش در یک‌ضرب شناخته می‌شود و با همین توانایی به مدال نقره المپیک پاریس رسید، در مسابقات اخیر با افت عملکرد روبه‌رو بوده است. او زمانی یکی از قدرت‌های اصلی اروپا پس از تالاخادزه به شمار می‌رفت، اما حالا باید برای حفظ جایگاه خود در برابر وزنه‌برداران جوان‌تر تلاش کند. المپیک لس‌آنجلس می‌تواند فرصت مهمی برای اثبات دوباره توانایی‌های این وزنه‌بردار باشد.
یوسفی؛ ستاره‌ای با یک نقطه قابل بهبود
علیرضا یوسفی با قدرت فوق‌العاده در دوضرب، توانسته توجه‌ها را به خود جلب کند؛ با این حال، یک‌ضرب همچنان بخشی است که برای رسیدن به سطح بالاتر باید روی آن کار کند. بهترین رکورد یک‌ضرب او ۱۹۵ کیلوگرم عنوان شده، در حالی که علی عمار توانسته وزنه ۲۲۰ کیلوگرمی را در این حرکت لمس کند.
اگر یوسفی قصد دارد در رقابت مستقیم با علی عمار و علی داودی دست بالا را داشته باشد، افزایش رکورد یک‌ضرب یکی از ضرورت‌های مسیر پیش روی اوست. قدرت دوضرب به تنهایی برای عبور از رقبایی که در یک‌ضرب عملکردی درخشان دارند، کافی نخواهد بود.
گورمیناسیان؛ تجربه‌ای در مسیر پایان
گورمیناسیان، دارنده مدال نقره المپیک ۲۰۱۶ ریو، پس از تغییر تابعیت و حضور زیر پرچم بحرین، برای بازگشت به سطح اول وزنه‌برداری تلاش کرد. مهار وزنه ۲۱۷ کیلوگرمی در یک‌ضرب بازی‌های آسیایی هانگژو، نشانه‌ای از توانایی‌های او بود، اما اکنون با توجه به شرایط سنی و روند دوران حرفه‌ای‌اش، عبور از نسل تازه مدعیان مأموریتی دشوار به نظر می‌رسد.
تالاخادزه؛ سایه یک اسطوره بر فوق سنگین‌ها
در کنار تمام این نام‌ها، احتمال بازگشت تالاخادزه همچنان یکی از موضوعات جذاب این دسته است. اسطوره گرجستانی که سال‌ها بر وزنه‌برداری فوق سنگین جهان حکمرانی کرد، وضعیت بدنی خود را برای بازگشت به میادین بررسی می‌کند. پرسش مهم این است که آیا او می‌تواند در المپیک لس‌آنجلس بار دیگر به روزهای اوج نزدیک شود یا نسل تازه، دوران تازه‌ای را بدون سلطه او رقم خواهد زد.
در شرایط فعلی، علی عمار با توانایی رسیدن به رکورد ۲۲۰ کیلوگرم در یک‌ضرب، یکی از جدی‌ترین چهره‌های آینده این دسته محسوب می‌شود. اگر او بتواند در دو سال آینده رکوردهای خود را به ۲۲۰ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۲۶۰ کیلوگرم در دوضرب برساند، رقابت برای سایر مدعیان بسیار دشوار خواهد شد.
با این حال، علی داودی و علیرضا یوسفی نیز ظرفیت لازم برای حضور در بالاترین سطح را دارند. آنچه مسلم است، دسته فوق سنگین دیگر یک رقابت تک‌نفره نیست و مسیر رسیدن به طلای المپیک لس‌آنجلس به نبردی چندجانبه میان نسل‌های مختلف وزنه‌برداری تبدیل شده است.
