انتقال واکو به فدراسیون رزمی، ساماندهی یا تکرار یک بحران قدیمی؟
وزارت ورزش فعالیت انجمن کیکبوکسینگ واکو ایران را به فدراسیون انجمنهای ورزشهای رزمی واگذار کرده، اما ناصر نصیری با این تصمیم مخالفت کرده است. سابقه جابهجایی واکو میان ساختارهای مختلف، نگرانیها درباره تکرار اختلافات مدیریتی و بلاتکلیفی ورزشکاران را افزایش داده است.

به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ تصمیم تازه وزارت ورزش و جوانان برای انتقال فعالیت انجمن کیکبوکسینگ واکو ایران به فدراسیون انجمنهای ورزشهای رزمی، بار دیگر موضوع ساختار مدیریتی سبکهای رزمی در کشور و چالشهای ناشی از تغییرات مکرر تشکیلاتی را به مرکز توجه آورده است. این ابلاغ در شرایطی صادر شده که واکو طی سالهای گذشته مسیرهای مدیریتی متفاوتی را تجربه کرده و اکنون با تصمیمی تازه درباره محل فعالیت خود مواجه شده است.
ساماندهی سبکهای رزمی در ایران، با وجود گذشت سالها و تغییر ساختارهای مدیریتی، همچنان یکی از پروندههای حلنشده ورزش کشور محسوب میشود. تعدد سبکها، همپوشانی فعالیت مجموعهها و جابهجایی رشتهها میان فدراسیونهای مختلف، همواره از چالشهایی بوده که نبود یک چارچوب جامع و پایدار را نمایان کرده است. تصمیم اخیر وزارت ورزش نیز در همین فضای پرابهام اتخاذ شده و پرسشهایی درباره مبانی کارشناسی و آثار اجرایی آن به وجود آورده است.
واکو که در اردیبهشت ۱۴۰۱ از فدراسیون انجمنهای ورزشی خارج شد، در سالهای اخیر فعالیت مستقل خود را دنبال کرده است. این مجموعه مدعی برخورداری از ساختار بینالمللی، مقررات فنی، نظام داوری و چارچوب مسابقاتی مشخص است و جایگاه آن در سطح جهانی و قارهای، موضوعی است که میتواند در بررسی تصمیم اخیر اهمیت داشته باشد. عضویت واکو در شورای المپیک آسیا و کمیته بینالمللی المپیک نیز از جمله مواردی است که در بحث جایگاه این تشکیلات مطرح میشود.
ناصر نصیری، رئیس انجمن کیکبوکسینگ واکو ایران، در واکنش به نامه وزارت ورزش با ابراز تعجب از این تصمیم گفت که دلیل صدور مجدد چنین ابلاغیهای را نمیداند و معتقد است نامه جدید قابلیت اجرایی ندارد. او همچنین از مذاکرات پیشین با مسئولان وزارت ورزش سخن گفت و مدعی شد در مقطعی پیشنهاد شده بود مسئولیت بیش از ۱۰۰ سبک کیکبوکسینگ را برعهده بگیرند تا با صدور نامه فعالیت انجمن موافقت شود، اما این پیشنهاد از سوی مجموعه واکو پذیرفته نشد و پس از آن نامه انتقال صادر شد. نصیری تأکید کرد مجموعه تحت مدیریتش با این تصمیم موافق نیست و آن را نخواهد پذیرفت.
تجربه فعالیت واکو در ساختارهای مختلف، از فدراسیون کاراته تا فدراسیون انجمنهای ورزشی و فدراسیون انجمنهای ورزشهای رزمی، در کنار دورههایی از فعالیت مستقل، بار دیگر ضرورت تعیین یک چارچوب مشخص را مطرح میکند. تغییر ساختار بدون روشن شدن حدود اختیارات، مسئولیتها و سازوکار اجرایی، الزاماً به معنای ساماندهی نیست و حتی میتواند اختلافات تازهای ایجاد کند.
از سوی دیگر، تعیین تکلیف ورزشکاران، مربیان، داوران، سوابق قهرمانی و فعالیت باشگاهها در صورت تغییر ساختار، از موضوعاتی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. توسعه کیکبوکسینگ بانوان و ردههای پایه نیز نیازمند برنامهریزی روشن و دور ماندن از اختلافات مدیریتی است.
اکنون پرسش اصلی این است که وزارت ورزش و جوانان با چه استدلال کارشناسی و حقوقی به این تصمیم رسیده و چه برنامهای برای تضمین ثبات فعالیت ورزشکاران و مجموعههای فعال دارد. انتقال یک انجمن میان ساختارهای مختلف، اگر بدون گفتوگو با بدنه تخصصی و تعیین تکلیف مسائل اجرایی انجام شود، ممکن است به جای حل مشکلات، زمینهساز دور تازهای از اختلاف و بلاتکلیفی شود.



