درخشش کارلوس فوربس با شماره هفت پرتغال مقابل ولز
کارلوس فوربس پس از ورود به زمین در دیدار پرتغال و ولز، با گل پیروزیبخش خود توجه رسانهها را جلب کرد. عملکرد این وینگر جوان و پوشیدن پیراهن شماره هفت تیم ملی پرتغال، مقایسههایی با کریستیانو رونالدو ایجاد کرده، هرچند درباره مالکیت دائمی این شماره تصمیمی اعلام نشده است.

به گزارش خبرگزاری ورزش ایران ، ایپنا ،اگر قرار باشد برای جانشینی کریستیانو رونالدو تستی برگزار شود، کارلوس فوربس نمیتوانست عملکردی بهتر از این داشته باشد. گل پیروزیبخش او مقابل ولز در روز سهشنبه، قطعاً از نظر ظاهر و حسی که به بیننده منتقل میکرد، شباهت زیادی به گلهای رونالدو داشت؛ بهخصوص گلهایی که این ستاره در سالهای ابتدایی دوران حرفهایاش در منچستریونایتد به ثمر میرساند.
سمت راست زمین. دریبل با سرعت بالا. بن دیویس که به عقب برمیگشت. یک حرکت سریع به سمت داخل با پای چپ. شوت. گل. او تنها به ۱۱ دقیقه پس از ورود به زمین نیاز داشت تا نتیجه بازی را تغییر دهد و شاید مسیر دوران حرفهای خود را نیز دگرگون کند.
این شماره ۷ پرتغال بعداً تأکید کرد که احساس نمیکند سنگینی این پیراهن را بر دوش دارد، اما این شماره سرشار از معنا و اهمیت است. رونالدو به مدت ۲۰ سال پیراهن شماره ۷ تیم ملی را بر تن کرد که از لوئیس فیگوی افسانهای به او رسیده بود. انتخاب جانشین دائمی بعدی این شماره، در ذهنیت فوتبال پرتغال اهمیت بسیار زیادی دارد.

با این حال، همانطور که یکی از منابع داخل اردوی تیم ملی پرتغال به دیلی میل اسپورت تأیید کرده، فوربس هنوز به طور دائمی وارث این شماره نشده است. به نظر میرسد او برای تصاحب این پیراهن با رافائل لیائو رقابت دارد که قرار بود در این وقفه بازیهای ملی شماره ۷ را بر تن کند، اما به دلیل مصدومیت از همراهی تیم بازماند.
با این وجود، اکنون نام فوربس که در لیدز به مدرسه رفته و زمانی که در منچسترسیتی حضور داشت مورد تمجید ارلینگ هالند قرار گرفت، بر سر زبان هواداران افتاده است. هواداران از همین حالا او را «CF7» مینامند و رسانههای سراسر جهان از این بازیکن ۲۲ ساله که تا پیش از این چهرهای نسبتاً ناشناخته در کلوب بروژ بود، تمجید کردهاند. نشریه مطرح پرتغالی او ژوگو از او با عنوان «قهرمان ملی جدید» یاد کرده است. فشار زیادی روی دوشت نیست، پسر!
عملکرد او توجه باشگاههای انگلیسی را نیز جلب کرده است. رنجرز در تابستان به جذب او علاقه داشت و لیون نیز یکی دیگر از مشتریانش بود. دیلی میل اسپورت نتوانسته گزارشهای اخیر درباره علاقه باشگاههایی مانند آرسنال، استون ویلا، اورتون و نیوکاسل به این بازیکن را تأیید کند.
با این حال، حضور او در لیگ برتر در آینده چندان دور از انتظار نیست. مدتهاست که به نظر میرسد ستاره شدن فوربس در انتظار اوست. او در سینترا و از پدر و مادری اهل گینه بیسائو متولد شد، فوتبال را با فوتسال آغاز کرد و مانند رونالدو به آکادمی اسپورتینگ لیسبون راه یافت. خانوادهاش زمانی که او تنها ۱۱ سال داشت به انگلیس مهاجرت کردند و مدت زیادی نگذشت که منچسترسیتی به سراغش آمد.

این مهاجم هشت سال را در آکادمی سیتی سپری کرد و یکی از استعدادهای درخشان این باشگاه به شمار میرفت. او در فصل ۲۳-۲۰۲۲ پس از ثبت عملکردی فوقالعاده که طی آن در تمام رقابتها ۲۹ گل به ثمر رساند و ۱۸ پاس گل داد، به عنوان بهترین بازیکن فصل لیگ برتر ۲ انتخاب شد.
او استعداد ویژهای در ثبت هتتریک داشت؛ عادتی که بد نیست یک بازیکن آن را در خود پرورش دهد. در یکی از مسابقات، چهار بار دروازه منچستریونایتد را باز کرد؛ آن هم به شکلی که انگار انجام چنین کاری برایش سادهترین کار دنیاست. به نظر میرسید هیچ اتفاقی نمیتواند برای این وینگر جوان بد پیش برود که با تقلید از شادی گل کمتر شناختهشده رونالدو، یعنی حرکت خوابیدن، شیاطین سرخ را به تمسخر گرفت. او که بازیکنانی مانند رحیم استرلینگ و فیل فودن را الگوی خود قرار داده بود، فاصله چندانی با پیوستن به آنها در تیم اصلی نداشت.
پاداش عملکرد او، فرصت تمرین در کنار بازیکنان باتجربه تیم تحت هدایت پپ گواردیولا بود. گفته میشد کایل واکر و برناردو سیلوا بهخصوص برخورد گرمی با او داشتند. ارلینگ هالند نیز تحت تأثیر استعدادش قرار گرفته بود. او هنگام تماشای ویدیویی از گلهای این بازیکن جوان گفت: «این کارلوس است؟ من زیاد با این بچهها تمرین کردهام. کارلوس بازیکن خوبی است.»
اما به دلیل رقابت شدید در منچسترسیتی، فوربس هرگز فرصت انجام نخستین بازی خود برای تیم اصلی را پیدا نکرد و در سال ۲۰۲۳، در حالی که تشنه فرصت بازی در بالاترین سطح فوتبال بود، با قراردادی به ارزش ۱۷ میلیون پوند راهی آژاکس شد.
او در اکتبر ۲۰۲۳، زمانی که هنوز با نام کارلوس بورخس شناخته میشد، به نشریه ایدی گفت: «مجبور نبودم از سیتی جدا شوم، اما در تابستان باشگاههایی به سراغم آمدند که میدانستم در آنها فرصتهای بیشتری خواهم داشت. رسانهها از من یک بازیکن بزرگ ساختند، اما واقعاً احساس نمیکردم در منچستر فرصتهای زیادی برای بازی به دست میآورم.
نمیدانستم آیا این شرایط در فصل جدید تغییر خواهد کرد یا خیر. البته از قبل میدانستم که آژاکس روی بازیکنان جوان تمرکز دارد. وقتی برنامههای این باشگاه را شنیدم، با خودم گفتم بسیار خب، میخواهم شانسم را در این تیم امتحان کنم. تعدادی از اعضای کادر فنی منچسترسیتی هم میخواستند پس از ۱۰ سال حضورم در این باشگاه، آخرین قدم را بردارم و به تیم اصلی برسم. خودم هم همین آرزو را داشتم؛ در باشگاهی که در آن بزرگ شده بودم، درست همانطور که رؤیای پدر و مادرم بود. اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که استفاده از این فرصت، تصمیم بهتری است.»
با این حال، شرایط برای فوربس در هلند آنطور که انتظار میرفت پیش نرفت. بازی در تیمی تا این اندازه مسلط که اغلب مقابل حریفانی با خطوط دفاعی فشرده قرار میگرفت، با سرعت انفجاری و دریبلهای مستقیم او سازگاری نداشت؛ هرچند منچسترسیتی نیز فلسفه فوتبالی مشابهی داشت و او در آنجا با چنین سبکی آشنا شده بود.
او در نخستین فصل حضورش بازیکنی نیمکتنشین بود و در فصل دوم به صورت قرضی راهی ولورهمپتون شد؛ جایی که در ۱۰ بازی لیگ برتری تأثیر چندانی از خود بر جای نگذاشت. اگرچه زیر نظر گری اونیل فرصت بازی بیشتری پیدا کرد، اما پس از جایگزینی این مربی انگلیسی با ویتور پریرا، در سیستم ۱-۲-۴-۳ این سرمربی پرتغالی جایی نداشت؛ سیستمی که بیشتر بر استفاده از مدافعان کناری تهاجمی متکی بود.
تا تابستان ۲۰۲۵، آژاکس دیگر از فوربس ناامید شده بود و با رفتاری بیرحمانه او را کنار گذاشت. الکس کروئس، مدیر فنی این باشگاه، از طریق واتساپ به هفت بازیکن، از جمله فوربس، اطلاع داد که دیگر اجازه حضور در زمین تمرینی باشگاه را ندارند. چوپا آکپوم، بازیکن سابق آرسنال، نیز یکی از این هفت نفر بود.
اگر فوربس میخواست تمرین کند، باید منتظر میماند تا تمرینات تیم اصلی به پایان برسد. حتی اگر آن روز دو جلسه تمرینی برگزار میشد، او اجازه حضور در محل را نداشت تا هر دو جلسه تمام شوند. گزارش شده بود که با وجود باقی ماندن سه سال از قراردادش، جای پارک اختصاصی او نیز حذف شده بود. دسترسی به سالن بدنسازی و غذاخوری هم تنها پس از پایان کار تیم اصلی امکانپذیر بود.
انتقالی که زمانی رؤیایی به نظر میرسید، تنها در عرض دو سال به تجربهای تلخ تبدیل شد و فوربس با رفتاری بسیار خشن از باشگاه کنار گذاشته شد. او سپس به کلوب بروژ بلژیک پیوست؛ جایی که دوران حرفهایاش دوباره متولد شد. فوربس در همان ماههای ابتدایی حضورش در کلوب بروژ، در نوامبر ۲۰۲۵، با به ثمر رساندن دو گل و ارسال یک پاس گل مقابل بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا، نام خود را در سطح فوتبال اروپا مطرح کرد. او پس از انتخاب به عنوان بهترین بازیکن زمین در دیدار مقابل بارسلونا گفت: «امروز رؤیای من به حقیقت پیوست.» این همان شبی بود که مربیان دوران نوجوانیاش میدانستند او توانایی رقم زدنش را دارد.
او فصل گذشته در مجموع رقابتها ۱۰ گل به ثمر رساند و در فصل جاری نیز تاکنون پنج گل زده و به شهرت بیشتری دست یافته است. فوربس اکنون سه بازی ملی برای پرتغال انجام داده است؛ او سال گذشته نخستین بازی خود را برای تیم ملی انجام داد و به نظر میرسد اعتماد خورخه ژسوس، سرمربی جدید پرتغال، را نیز به دست آورده است.
وقتی روز سهشنبه از او پرسیدند که آیا شماره ۷ دائمی جدید تیم ملی پرتغال خواهد بود، فوربس با احتیاط پاسخ داد: «سعی میکنم بهترین عملکردم را ارائه دهم. میدانیم که این شماره بزرگی است و برکت زیادی دارد. امیدوارم بتوانم همچنان این شماره را بر تن کنم و گلهای زیادی به ثمر برسانم.»
هنوز مشخص نیست که آیا او مسئولیت به ارث بردن جایگاه رونالدو را بر عهده خواهد گرفت یا خیر؛ بازیکنی که با ۱۴۶ گل ملی، رکورددار گلزنی در تاریخ فوتبال ملی جهان است. در حال حاضر، رافائل لیائو گزینه اصلی بلندمدت برای این شماره به شمار میرود؛ ستارهای تثبیتشده که با میلان قهرمانی سری آ را تجربه کرده است. با این حال، لیائو در یکی دو سال اخیر دوران دشواری را پشت سر گذاشته و در شرایطی که ارزش سهامش در حال کاهش است، ستاره فوربس روزبهروز درخشانتر میشود.



