به گزارش خبرگزاری ایپنا حال دروازه باني ايران خوب نيست، اين خوب نبودن فقط به خاطر مسائل فني نيست، گلرهاي ايران نيازمند تلنگر جدي هستند وآيا کسي هست که اين نقاط ضعف را ببيند؟!۵۲ روز ديگر تا جام جهاني باقي مانده است و برخلاف  کي روش که قرص و محکم دلش به دروازه باناني که درمدت اخير به اردوهاي تيم ملي دعوت کرده، گرم است، دل ما خيلي هم قرص نيست. نه از آن بابت که گلرهاي حال حاضري که مدنظر سرمربي هستند اين قدر ضعيف وازکار افتاده هستند که نتوان روي آنها حساب کرد اما اساسا در فوتبال ايران همه چيز را نبايد فني ديد. گاهي اخلاق و ظرفيت بازيکنان هم در روند عملکرد آنها تاثيرگذاراست و نمي توان نسبت به اين نکته هاي اخلاقي بي تفاوت بود.اين يک واقعيت انکار نشدني است که بعد از اتفاقاتي که بين کي روش و رحمتي ۵ سال پيش رخ داد دروازه تيم ملي روند ثابتي به خود نديده است و در هر دوره اي سرمربي تيم ملي روي يک دروازه بان زوم کرده اما بعد از گذشت ۵ سال هنوز درون دروازه تيم ملي به ثبات نرسيده است. شايد در يکي دوسال اخير حضور بيرانوند در تيم ملي کمي ثبات را به درون دروازه بازگردانده باشد اما عملکرد فني ورفتاري گلرپرسپوليس هم چندان قابل دفاع و درخشان نيست که بتوان از او به عنوان گلر ثابت تيم ملي وحتي پرسپوليس درچندين سال متوالي نام برد. سخن آخر با گلرهايي که مي خواهند در فوتبال ايران تاريخ ساز شوند؛ از بازي و تاريخ‌سازي مرحوم حجازي و عابدزاده سال هاست که مي‌گذرد، بسياري ازجوانان امروز حتي بازي هاي آنها را نديده اند، اما همچنان آنها عقاب هاي فوتبال ايران شمرده مي شوند. همچنان شناسه گلري فوتبال ايران بنام اين دو است. گلرهايي که يک شبه عقاب نشدند و با ثبات فني و اخلاقي شان بنام وطن افتخارآفريني کردند.