به گزارش خبرگزاری ورزش ایران (ایپنا)؛ تیم ملی دوومیدانی ایران در شرایطی برای حضور در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا آماده می‌شود که بررسی دقیق رکوردهای ثبت شده نشان‌دهنده تفاوت معنادار میان عملکرد ملی‌پوشان با نفرات برتر قاره است. فدراسیون دوومیدانی با تعیین چندین مرحله مسابقه جایزه بزرگ و قهرمانی کشور در تلاش است تا بهترین ترکیب ممکن را برای اعزام به این تورنمنت معتبر شناسایی کند اما آمارهای فعلی حکایت از آن دارد که دستیابی به سکوهای قهرمانی با بضاعت فعلی بسیار دشوار خواهد بود.

در بخش دوی سرعت، حسن تفتیان با ثبت زمان ۱۰.۲۶ ثانیه در ماده ۱۰۰ متر همچنان چهره اصلی ایران محسوب می‌شود اما او برای رقابت با فوکوتو کومورو ژاپنی که رکورد ۱۰.۰۸ ثانیه را در اختیار دارد، باید در ماه‌های آینده سرعت خود را بهبود ببخشد. در پرتاب وزنه نیز محمدرضا طیبی با حدنصاب ۲۰.۷۵ متر جدی‌ترین بخت ایران برای نزدیکی به سکو است ولی رقیب هندی او با رکورد ۲۱.۰۳ متر نشان داده که رقابت در این بخش تا چه اندازه سنگین و نفس‌گیر دنبال خواهد شد.

وضعیت در مواد استقامتی و پرش‌ها نیز با پیچیدگی‌های خاصی همراه است. در ۸۰۰ متر، علی امیریان زمان یک دقیقه و ۴۷.۲۳ ثانیه را ثبت کرده که با رکورد یک دقیقه و ۴۳.۹۰ ثانیه دونده ژاپنی فاصله زیادی دارد. با این حال در بخش بانوان، ریحانه مبینی با پرش ۶.۴۷ متر نزدیک‌ترین فاصله را به صدرنشین آسیا با رکورد ۶.۶۵ متر دارد و می‌تواند یکی از نقاط امیدواری کاروان ایران باشد. در پرتاب وزنه زنان نیز فاطمه محیطی‌زاده با رکورد ۱۱.۸۹ متر در میان مدعیان داخلی قرار گرفته اما تا رسیدن به سطح پرتاب‌های ۱۸ متری در آسیا مسیر طولانی در پیش دارد.

تحلیل وضعیت موجود نشان می‌دهد که دوومیدانی ایران در یک دوره گذار ساختاری قرار گرفته و غیبت چهره‌های جدید در برخی مواد کلیدی، عملاً قدرت چانه‌زنی فنی تیم ملی را در سطح قاره کاهش داده است. یکی از نگران‌کننده‌ترین بخش‌ها، ماده پرتاب دیسک است که زمانی به عنوان حیاط خلوت مدال‌آوری ایران در آسیا شناخته می‌شد. اکنون شواهد نشان می‌دهد که در این رشته سنتی احتمالاً ایران بدون مدعی جدی راهی ژاپن خواهد شد که این موضوع از افت جایگاه یکی از ارکان اصلی موفقیت‌های تاریخی دوومیدانی کشور خبر می‌دهد.

تکرار موفقیت‌های گذشته در بازی‌های آسیایی مستلزم آن است که در فرصت باقی‌مانده تا شروع مسابقات، برنامه‌های تمرینی بر کاهش فاصله‌های صدم‌ثانیه‌ای و سانتی‌متری متمرکز شود. عدم موفقیت در ارتقای رکوردهای فعلی در مسابقات انتخابی پیش رو، می‌تواند به معنای اعزام یک کاروان محدود و کم‌تعداد به ناگویا باشد تا فدراسیون از سیاست کیفی‌گرایی خود عقب‌نشینی نکند.