پرش به محتوای اصلی
اخبار مهم

همه دروغ می‌گویند الا فدراسیون فوتبال؛ سکوت کمیته اخلاق مقابل فساد خودی‌ها!!!

کمیته اخلاق در جایی که باید ورود نکرده و به اتهامات دو عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال علیه یکدیگر رسیدگی نمی‌کند اما …

همه دروغ می‌گویند الا فدراسیون فوتبال؛ سکوت کمیته اخلاق مقابل فساد خودی‌ها!!!
Screenshot
کمیته اخلاق در جایی که باید ورود نکرده و به اتهامات دو عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال علیه یکدیگر رسیدگی نمی‌کند اما تا یک داور دست به افشاگری زده بیانیه داده و موارد را کذب عنوان کرده است.

افشاریان بازداشت شد اما هیچ داوری محروم نشد!

خداداد افشاریان که احضار و بازداشت شد، چندین داور هم به دادسرا احضار شدند؛ طبیعی بود که اگر فساد در داوری فوتبال کشور رقم خورده باشد، افشاریان یکه و تنها نیست و باید تعدادی از داوران و کمک داوران او را همراهی کرده باشند. در غیر این صورت، فسادی رخ نداده بود و نیازی هم به بازداشت و تشکیل پرونده و صدور کیفرخواست نبود. با این حال هیچکدام از داوران، حتی آنهایی که احضار یا برخی از آنها کوتاه مدت بازداشت شدند، با محرومیتی مواجه نشدند و در نهایت هم نام آنها در کیفرخواست وجود نداشت.

افشاگری دو داور از فساد در سیستم داوری

پیرامون شائبه‌های داوری در فوتبال کشور برخی داوران هم اظهاراتی داشتند که به ماجرا دامن زد. حدود یکسال پیش یعنی شهریور ۱۴۰۵ عبدالنبی پورخلف که سابقه قضاوت در لیگ برتر را هم داشته افشاگری کرد و گفت: گفتند بازی رو در بیار وارد لیست بین المللی می شوی! با این حال نتیجه این افشاگری دعوت شدن به کمیته اخلاق بود و در ادامه هم هیچ فردی از کمیته داوران یا فدراسیون فوتبال، احضار یا توبیخ نشد.

البته این فقط یک نمونه از افشاگری داوران بود؛ در ادامه ایمان شاه‌ولی هم لب به سخن گشود و دست به افشاگری زد که در این میان ادعای دخالت نمایندگان مجلس در حذف و رشد داوران فوتبال از سوی شاه‌ولی مطرح شد و همچنین گفت که به او گفته‌اند؛ نمی‌گذاریم ممبینی اجازه دهد تا رشد کنی اما این ادعاها نیز راه به جایی نبود و فدراسیون فوتبال و کمیته اخلاقش فقط نظاره‌گیر بودند.

از درخواست پلوپز تا داوری که از دو تیم رشوه گرفت

حالا هم علاوه بر این نفرات، داوران دیگری هم دست به افشاگری زده‌اند. سعید رحیمی‌مقدم، داور سابق فوتبال هم ادعاهای جدیدی مطرح کرده است که نشان از فساد در داوری فوتبال ایران دارد. او از داوری صحبت کرد که مسئول آمادگی جسمانی داوران است اما خودش در سال ۹۱-۹۰ هشت مرتبه در تست آمادگی جسمانی داوران رد شده بود و حالا همین نفرات اگر قصد داشته باشند داورانی را حذف کنند، در تستهای آمادگی جسمانی این کار را به سادگی رد می‌کنند. دقیقاً شبیه به همان چیزی که پیش از این عبدالنبی پورخلف و ایمان شاه‌ولی مطرح کرده بودند.

در این میان، صحبتهای دیگری هم مطرح شد که ناظر داوری به یکی از داوران گفته بوده برایش پلوپز بگیرد تا نمره خوبی به او بدهد که وقتی این موضوع در کمیته اخلاق هم مطرح شده، به داور اعلام شده باید با این موارد بسازد یا سکوت کند و کمیته اخلاق ادعای او را پیگیری نمی‌کند. همچنین در مورد دیگری اعلام شد که داوری با نام اختصاری «ح.ه» از دو تیم شمالی که باهم بازی داشتند، ۴۰ میلیون تومان پول گرفته تا به آنها کمک کند. در این میان سعید رحیمی‌مقدم به موضوع پرونده مس رفسنجان هم اشاره کرد و این پرسش مطرح شد که آیا تمام داورانی که برای پرونده فساد به دادگاه رفسنجان احضار شده بودند، تبرئه شدند؟

واکنش همیشگی فدراسیون فوتبال؛ اتهامات رد شد!

حالا پس از این صحبتها و این دست افشاگری‌ها، کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال به جای رسیدگی به موضوعات مطرح شده بیانیه‌ای صادر و اعلام کرد: مشی دائمی و خلل‌ناپذیر این کمیته پیگیری قاطعانه، شفاف، منسجم و پیوسته اتفاقات رخ داده براساس گزارش‌های مستند واصله بوده، هست و خواهد بود و این رویه با قدرت ادامه خواهد داشت. براین اساس، ضمن رد قاطع ادعای مطروحه یک داور مبنی بر حضور در این کمیته و طبعاً رد مطالب عنوان شده در این باره، کمیته اخلاق مراتب را با عنایت به ادعاهای کذب مطروحه پیگیری خواهد کرد.

نکته جالب توجه این است که فدراسیون فوتبال، پس از هر خبر یا گزارشی که ذره‌ای نقد را متوجه این فدراسیون کند دست به صدور بیانیه می‌زند و تمامی مطالب را از بیخ و بن رد می‌کند. فرقی ندارد که این مطالب از سوی داور فوتبال مطرح شده باشد یا یک رسانه و حتی بازیکن و مربی فوتبال.

رویه فدراسیون فوتبال اینگونه است که همه دروغ می‌گویند الا این فدراسیون و روابط عمومی‌اش که مسئول انتشار این بیانیه‌هاست. با این حال نکته و پرسشی که اینجا مطرح می‌شود، اینکه کمیته اخلاق چه زمانی قرار است به این دست ادعاها رسیدگی کند و نتیجه این رسیدگی‌ها چیست؟

اخیراً شاهد این بودیم که حجت کریمی و علی خطیر، دو عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال در یک برنامه زنده تلویزیونی دست به افشاگری علیه یکدیگر زدند. ادعای خطیر این بود که حجت کریمی با قلیان و استیک رأی خریده و وارد هیئت رئیسه شده و دیگر عضو هیئت رئیسه خطیر را متهم به دلالی کرد و به این موضوع اشاره داشت که او در آوردن آنتونیو گالیاردی به تیم ملی و قرارداد ۳۵۰ هزار یورویی این مربی ایتالیایی نقش داشته و در این قرارداد دلالی کرده است اما مدتی بعد این دو عضو هیئت رئیسه با یکدیگر آشتی کردند و همه موارد را سؤتفاهم تلقی کردند.

سکوت کمیته اخلاق مقابل اتهامات دو عضو هیئت رئیسه

حالا وظیفه کمیته اخلاق در چنین مواردی چیست؟ اگر هر شخصی در فوتبال ادعایی را مطرح می‌کند و اتهامی را متوجه دیگری می‌کند، این ادعا باید رسیدگی شود. یا ادعای او صحت دارد و باید جرم‌انگاری شود یا اینکه، اتهامی بدون مستندات است که فرد اتهام‌زننده باید محروم شود اما در این پرونده کمیته اخلاق اقدام لازمی را انجام نداد. چگونه دو عضو هیئت رئیسه اتهاماتی سنگین را به یکدیگری منتسب کردند و حالا بدون دردسر به کار خود ادامه می‌دهند؟ اگر کمیته اخلاق سلامت رفتار داشته، چه نتیجه‌ای در این پرونده حاصل شده است؟ یا ادعای علی خطیر و حجت کریمی درست بوده که نیازمند محرومیت هر دو است یا ادعای هر دوی آنها یا یکی از آنها پوچ بوده که باز باید منجر به محرومیت شود، اما سکوت کمیته اخلاق نشان می‌دهد که رویه رسیدگی به پرونده‌ها، با اشکال روبه‌روست. این رویه این ذهنیت را ایجاد می‌کند که کمیته اخلاق مقابل فساد خودیها سکوت می‌کند و صرفاً هرجایی که لازم بداند، ورود می‌کند که چنین رویه‌ای نمی‌تواند سلامت فوتبال را به دنبال داشته باشد.